ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ἱδρύθηκε τὸ 1894.

Λειτούργησε γιὰ τὴν προάσπισι τῶν ἐθνικῶν δικαίων κατὰ τὴν δύσκολη ἐκείνη περίοδο καὶ στελεχώθηκε ἀπὸ μεγάλες προσωπικότητες τῆς ἐποχῆς: Ἥρωες, ὅπως ὁ Παῦλος Μελᾶς, ποιητές, ὅπως ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, λογοτέχνες, ὅπως ὁ Ἀνδρέας Καρκαβίτσας καὶ ὁ Γρηγόριος Ξενόπουλος, καὶ καλλιτέχνες, ὅπως ὁ Νικόλαος Λύτρας.

Κατὰ τὴν λειτουργία της ἀνέπτυξε πολλαπλὲς δραστηριότητες. Ἐνδεικτικῶς, ὠργάνωσε τὸν μακεδονικὸ ἀγῶνα γιὰ τὴν ἀντιμετώπισι τῆς διεισδύσεως τῆς Βουλγαρικῆς Ἐξαρχίας στὴν Μακεδονία καὶ ἐνίσχυσε ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς τὴν Κρητικὴ Ἐπανάστασι τοῦ 1896.

Σήμερα, ποὺ τὸ μέλλον τῆς πατρίδος μας καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ διαγράφεται ζοφερό, ἡ ἐπανεμφάνισίς της ἐκρίθη ἐπιβεβλημένη!

ΕΘΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΣ (Ταινίες ἐθνικῆς ἀφυπνίσεως)
ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Σὲ μιὰν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία καταρρέει ἠθικῶς, πολιτισμικῶς καὶ οἰκονομικῶς,

σὲ μιὰν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν ὁποία τείνουν νὰ ἐκλείψουν ἀξίες, ἰδανικά, ἀρχές, ὑγιῆ πρότυπα καὶ παραδόσεις,

σὲ μιὰν Ἑλλάδα, ὅπου ὅλα ἀξιολογοῦνται μὲ ἀπολύτως μετρούμενες οἰκονομικὲς καὶ μόνον μονάδες, καὶ ἡ ὁποία ψυχορραγεῖ κάτω ἀπὸ τὸν σκληρὸ καὶ ἀνελέητο ἔλεγχο τῶν δανειστῶν, ἐπιβάλλεται νὰ θέσουμε ἐκ νέου τὶς ὑψηλὲς ἰδέες ὡς ὁδοδεῖκτες στὴν δύσκολη πορεία μας πρὸς τὸ μέλλον.

Μὲ αὐτὸ ὡς ὅραμα, ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ κλιμακώνει τὶς δράσεις της, μὲ βασικοὺς στόχους

• τὴν ἀναζωπύρωσι τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος,

• τὴν ἀνάκαμψι τῆς καταβαραθρωμένης ἑλληνικῆς παιδείας,

• τὴν καλλιέργεια πνεύματος ἀλληλεγγύης μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων,

• τὴν ἀναστήλωσι τῶν πατροπαραδότων ἀξιῶν,

• τὴν ἀναπτέρωσι τοῦ ἠθικοῦ τοῦ λαοῦ μας καὶ

• τὴν ἀποκατάστασι τοῦ διεθνοῦς σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνισμό.

Τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος, βαλλόμενο πανταχόθεν, εὑρίσκεται σὲ ἐξαιρετικῶς δεινὴ θέσι. Σὲ ὅλες ὅμως τὶς δύσκολες ἐθνικὲς περιόδους, ἡ ἐθνικὴ συσπείρωσις τὸ διετήρησε ζωντανό. Πρὸς τοῦτο καὶ σήμερα, γιὰ τὴν ὑπηρέτησι τῆς ἐθνικῆς ἰδέας, ἀπαιτεῖται ἡ ἐνσυνείδητη συνδρομὴ ὅλων μας, ἡ ἀνιδιοτελὴς προσφορά μας, ἡ ἀλληλοϋποστήριξις καὶ ἡ διαγραφὴ τῶν λέξεων ἐγωϊσμὸς καὶ διχόνοια ἀπὸ τὸ λεξιλόγιό μας.

Ὁ Ἑλληνισμὸς εἶναι πανάρχαιος. Διετηρήθη καὶ ἐπεβίωσε ὑπὸ ἐξαιρετικῶς ἀντίξοες συνθῆκες καὶ ἐν συνεχείᾳ ἔλαμψε πάλιν καὶ ἐμεγαλούργησε.

Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ θὰ πρωτοστατήση ἐκ νέου στὶς ἐξελίξεις!

Ὁ ναρκωμένος γίγαντας (ὁ Ἑλληνισμός) θὰ ξυπνήση καὶ ἡ Ἑλλάδα μας θὰ ξαναπάρη τὴν θέσι ποὺ τῆς ἀξίζει!

8.8.13

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ Ο ΑΛΕΞ.ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ...

 


(Λόγω και του επερχομένου σε λίγες ημέρες, εορτασμού της Παναγίας, είπαμε να θυμηθούμε την εξαιρετική γραφίδα, ενός απο τους μεγαλυτέρους μας συγγραφείς, του Αλεξ.Παπαδιαμάντη. Λόγος ανεκτίμητος, ύφος ευθύ, ήθος απαράμιλλο. Καλή ανάγνωση. Το δανεισθήκαμε απο την αειθαλή εφημ. 'Χρ.Σπίθα'. "Παπαφλέσσας")


Ο Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης πονοῦσε ὅταν ἔβλεπε τὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία νὰ ρέπει πρὸς τὸν μιμητισμὸ καὶ τὴν ξενομανία, τὸ νὰ χάσκη τις πρὸς τὰ ξένα καὶ νὰ περιφρονεῖ τὴν Ἑλληνορθόδοξη παράδοσι.(Όσες ...εικοσαετίες και άν παρήλθαν, βιώνουμε ακόμα τα ίδια! Η αιτία όμως μας απασχολεί;) Κάποτε τὸν κατηγοροῦν ὅτι τὰ ἔργα του εἶναι κυρίως θρηκευτικά: «Μὴ θρησκευτικά, πρὸς Θεοῦ! Τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος δὲν εἶναι Βυζαντινοί, ἐννοήσατε; Οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες εἶναι κατ᾽ εὐθεῖαν διάδοχοι τῶν ἀρχαίων. Ἔπειτα, ἐπολιτίσθησαν, ἐπροώδευσαν καὶ αὐτοί. Συμβαδίζουν μὲ τ᾽ ἄλλα Ἔθνη. Ποίαν ποίησιν ἔχει τὸ νὰ γράφῃς ὅτι ὁ Χριστὸς “δέχεται τὴν λατρείαν τοῦ πτωχοῦ λαοῦ” καὶ ὅτι ὁ πτωχὸς Ἱερεὺς “προσέφερε τῷ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως”; Καὶ νὰ περιγράφῃς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ ναΐσκου… Δὲν τὰ ἐννοοῦμεν ἡμεῖς αὐτά. Ἡμεῖς θέλομεν διήγημα, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ὅλον ποίησις, ὄχι πεζὴ πραγματικότης…». Καὶ ἀπαντᾷ: «Διὰ νὰ δώσωμεν πέρας εἰς τὸ προοίμιον αὐτό, θὰ εἴπωμεν μὲ δύο λέξεις ὅτι: τὸ σημερινὸν ἔθνος δὲν ἐπῆγε, δυστυχῶς, τόσον ἐμπρός, ὅσο λέγουν αὐτοί… Ἄγγλος, Γερμανὸς ἢ Γάλλος δύναται νὰ εἶναι κοσμοπολίτης ἢ ἀναρχικὸς ἢ ἄθεος ἢ ὅ,τιδήποτε. Ἔκαμε τὸ πατριωτικὸν χρέος του, ἔκτισε μεγάλη πατρίδα. Τώρα εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐπαγγέλλεται, χάριν πολυτελείας, τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν ἀπαισιοδοξίαν. Ἀλλὰ Γραικύλος τῆς σήμερον, ὅστις θέλει νὰ κάμῃ δημοσίᾳ τὸν ἄθεον ἢ τὸν κοσμοπολίτην, ὁμοιάζει μὲ νᾶνον ἀνορθούμενον ἐπ᾽ ἄκρων ὀνύχων καὶ τανυόμενον νὰ φθάσῃ εἰς ὕψος καὶ νὰ φανῇ καὶ αὐτὸς γίγας. Τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος… θὰ ἔχῃ διαπαντὸς ἀνάγκη τῆς θρησκείας του». «Δύνασαι, (ἐρωτᾷ τοὺς ἐπικριτές του) νὰ δημοσιεύῃς ἐν ἡμέραις ἑορτῶν διηγήματα ἢ περιγραφές, χωρὶς νὰ κάμνῃς ποσῶς λόγον περὶ τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα;». Καὶ προχωρεῖ εἰς τὴν ἀποκάλυψιν τῆς ἀληθινῆς αἰτίας, ἕνεκα τῆς ὁποίας τὸν κατακρίνουν· «Ἰδοὺ λοιπὸν τὸ αἴτιον τῆς δυσφορίας των – καὶ πόσον ἀφελῶς τὸ ὁμολογοῦσι… τὸ ἐξωτερικεύουσι. Νὰ φιλοξενηθῇς ἡγεμονικῶς εἰς τὰ μέγαρα μεγάλου ἄρχοντος, καὶ νὰ μὴ προπίῃς εἰς τιμὴν τοῦ οἰκοδεσπότου! Νὰ ἀπολαύσῃς “ξενίας δεσποτικῆς καὶ ἀθανάτου Τραπέζης” καὶ νὰ μὴ ἀποδώσῃς εὐχαριστίαν εἰς τὸν ἑστιάτορα!…». «Τὸ ἐπ᾽ ἐμοί, ἐνόσῳ ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ, δὲν θὰ παύσω νὰ ὑμνῶ μετὰ λατρείας τὸν Χριστόν μου, νὰ περιγράφω μετ᾽ ἔρωτος τὴν φύσιν καὶ νὰ ζωγραφίζω μετὰ στοργῆς τὰ γνήσια ἑλληνικὰ ἤθη. Ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου, κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μή σου μνησθῶ».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...